ชีวิตอาจเต็มไปด้วยทุกข์ แต่ก็เต็มไปด้วยสิ่งงดงามน่าอัศจรรย์ด้วย

ดังเช่น ฟ้าคราม สายแดด และนัยน์ตาของเด็กน้อย
อย่าเพ่งเล็งแต่ด้านทุกข์ ...
เราต้องสัมผัสด้านงดงามน่าอัศจรรย์ของชีวิตด้วย

ทั้งหมดล้วนอยู่ในเราและรอบๆตัวเรา.. ทุกเวลาและสถานที่...

หากเราไร้สุข ขาดสันติภายในใจ ...
ย่อมไม่อาจแบ่งปันสันติและความสุขกับผู้อื่นได้...
แม้เขาจะเป็นคนที่เรารักและอยู่ร่วมชายคาเดียวกันก็ตาม

แต่ถ้าเรามีสันติสุข...
เราจะยิ้มและแย้มบานได้อย่างดอกไม้...
ทุกคนในครอบครัวตลอดรวมถึงสังคม...
...จะได้รับอานิสงส์จากสันติภาวะของเรา


เราต้องพยายามเป็นพิเศษหรือไม่ในการชื่นชมความงามของฟ้าคราม
เราต้องฝึกเสียก่อนจึงจะดื่มด่ำความงามดังกล่าวได้กระนั้นหรือ

เปล่าเลย... เราดื่มด่ำได้ทันที...
แต่ละวินาทีของชีวิต เราสามารถดำเนินไปเยี่ยงนี้
ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน เวลาใด...
เราสามารถชื่นชมสายแดด ชื่นชมการปรากฎอยู่ของกันและกัน
หรือกระทั่งชื่นชมความรู้สึกขณะหายใจได้

เราไม่จำเป็นต้องไปชื่นชมฟ้าครามถึงเมืองจีน
ไม่จำเป็นต้องดั้นด้นไปถึงอนาคตเพื่อจะชื่นชมลมหายใจ

เราสามารถสัมผัสทั้งหมดนั้นได้เดี๋ยวนี้...
คงเป็นเรื่องน่าเสียดายถ้าเราตระหนักเห็นแต่ด้านที่เป็นทุกข์.. .

 

Comment

Comment:

Tweet

นั้นสิน่ะ..บางครั้งเวลาเราทะเลาะกับที่บ้าน

หรือสมาชิกในบ้านทะเลาะกัน เรายังเคยนึกเล่นๆ

เลยว่าถ้าวันนึงไม่มีพวกเค้าเราคงเหงา เพราะคง

จะไม่มีเสียงด่า เสียงบ่น ถึงมันจะดูวุ่วายแต่มันก็

ยังเปนครอบครัว ถึงมันจะอุ่นจนร้อน แต่สุดท้ายแล้ว

สิ่งที่เหลืออยู่ก็คือคนในครอบครัวที่ไม่ว่าเราจะทำผิด

ทำเลว ระยำแค่ไหน คนที่ให้อภัยโดยที่ไม่โกรธและ

ไม่มีอะไรติดในใจก็คงจะเปนคนในครอบครัวที่ทะเลาะ

กันทุกวันนี้แหละ

นี่แหละความทุกข์ของฉัน...confused smile confused smile

#1 By arty-live on 2008-11-04 10:26